Ik zou graag mensen ontvangen in een ruimte die eruit ziet zoals de binnenkant van mijn hoofd. Zo kan ik mensen echt binnenlaten en samen werken met alles van hen en alles van mij. Dat is echt ‘openhartig spreken’. Er is spanning maar geen angst. Het is er rommelig maar gezellig. Warm maar niet broeierig. En als je zoekt, kan je wonderbaarlijke dingen (terug)vinden…
Misschien lees je dit ook graag:
Strange
“I used to think I was the strangest person in the world but then I thought there are so many people in the world, there…
Onvermogen van een schrijver
Het onvermogen van de schrijver ligt in zijn persoonlijke contacten, de contacten waarbij hij zich gedwongen ziet in den vleze met anderen om te gaan.…
Op reis
‘Ik moet op reis eekhoorn’, zei de mier op een ochtend. Zij zaten op de tak voor de deur van de eekhoorn. De eekhoorn was…